apr 132012
 

Alhoewel het de laatste week niet echt bijster lekker weer is geweest, voel ik dat de lente in aantocht is. Het zal waarschijnlijk met mijn “vrouwelijke hormonen” te maken hebben die ik als man bezit. Hebben mijn vrienden toch gelijk gehad, die merkten al eerder op dat ik vrouwelijke kenmerken had. Goed kunnen luisteren bijvoorbeeld en dat doe ik ook. Vooral naar mijn lichaam en natuurlijk naar mijn vrouw!
De afgelopen weken ben ik wat minder actief geweest dan de weken daarvoor. Je merkt gewoon dat je per chemokuur een stukje kwaliteit inlevert. Je conditie wordt met de week wat minder en dat merk je als je gaat sporten. Toch probeer ik die, als mijn lichaam het toestaat, op peil te houden door met de oudjes van Strijen 4 mee te trainen en wat te gaan (hard)lopen. Dat gaat opzich best goed, alleen als je tegen de jonkies van Strijen 6 een trainingspartijtje afwerkt en je komt nog een mannetje te kort ook, dan weet je dat er conditioneel wat meer van je wordt gevraagd. De dag erna heb ik nodig gehad om te herstellen van alle “pijntjes”. Dus een volgende keer een tandje minder gas geven alhoewel dat niet mee zal vallen want aan verliezen heb ik een bloedhekel. Wat ik ook gemerkt heb is dat bij intensieve belasting van het onderstel, bijvoorbeeld lang staan of (hard)lopen, ik een reactie op mijn voetzolen heb. Deze worden dan licht rood en het voelt aan alsof je blootvoets op een heet zandstrand loopt. Na goed insmeren met een zalf en wat meer op het zitvlees zitten, verdwijnt dit gelukkig.
Wat ook aan kwaliteit inboet, is de smaak. Ik merk gewoon dat ik steeds vaker dingen minder lekker ga vinden. Zeker in mijn drug holiday is dat wel beetje een deceptie omdat je je toch verheugt om weer lekkere dingen te kunnen gaan eten (en drinken; biertjuuuuh…..). Oke, het is niet anders en daarmee heb ik het maar te doen. Ook merkte ik dat ik de laatste week voor mijn 4e chemokuur (dinsdag 17 april a.s) last had van gastrointestinale klachten. Met name darmkrampen die waarschijnlijk het gevolg waren van kortdurige obstipatie (3-4 dagen). Maar is even met mijn behandelend arts bespreken. Als ik bovenstaande zo terug lees dan lijkt het wel een klaagzang, maar dat is absoluut niet zo bedoeld. Zoals een ieder weet sta ik altijd positief in het leven en dat doe ik ook nu ik ongeneeslijk ziek (b)lijk te zijn. Af en toe heb je wel eens een mindere dag maar over het algemeen schijnt voor mij altijd de zon. Maandag gaan we voor controle en als het goed is volgt dinsdag 17 april de vierde chemokuur. De lente komt eraan!

Sorry, the comment form is closed at this time.